Kod powrotu Bash, wynik skryptu i różnice w plikach w karcie czatu

Co potrafi agent

• Plikiread_file, write_file, edit_file, grep, glob i list_dir działają w folderze roboczym czatu, a edit_file pokazuje różnice każdej zmiany. Licznik pokazuje, ile plików zostało utworzonych, edytowanych i odczytanych.
• Shellwykonuje polecenie w wybranym środowisku, np. Windows, WSL lub serwerze, który posiadasz, przez SSH, i raportuje rzeczywisty kod powrotu. Niebezpieczne polecenia są blokowane.
• Siećweb_search wyszukuje informacje, a http_get pobiera jedną stronę dokumentacji, więc możesz przeczytać, co robi polecenie, zanim je użyjesz.
• Zrzuty ekranu i obrazyocr odczytuje tekst z zapisanego zrzutu ekranu, np. komunikatu o błędzie, a gen_image zapisuje pliki graficzne.
• Orkiestracjatask uruchamia pod-agenty równolegle, run_on_model wysyła trudny krok do większego modelu, a skills to wielokrotnego użytku scenariusze.
• Tryby zatwierdzaniaAuto-run działa natychmiast, Ask first pauzuje przed działaniami zmieniającymi coś, a Plan only zapisuje plan i nic nie wykonuje.
• Cronwykonuje prompt w zaplanowanym czasie, np. codzienny test Twojego skryptu na maszynie, którą posiadasz.
• Modeledostawca AI w chmurze przez endpoint API, model na Twoim PC lub wbudowany model, który jest gotowy bez Twojego własnego endpointu.

Cztery zadania z kodami powrotu i argumentami

Sprawdź kod powrotu, gdy brakuje argumentu

Prosisz agenta, aby sprawdził, co się stanie, gdy check.sh nie otrzyma argumentu. read_file otwiera skrypt, a Shell uruchamia bash check.sh bez niczego po nazwie. Karta pokazuje rzeczywisty wynik i kod powrotu, który wynosi 2, jeśli skrypt wypisuje swoją linię pomocy na standardowy błąd i kończy się exit 2. Kod powrotu bash ostatniego polecenia znajduje się w $?, a wywołujący widzi tylko tę liczbę, więc skrypt kończący się jasnym kodem jest łatwiejszy do przetestowania niż taki, który zawsze zwraca 1. Shell uruchamia następnie skrypt ponownie z dwiema wartościami, a karta powinna pokazać 0. Jeśli kody Cię zaskoczą, przeczytaj kartę, a następnie pozwól edit_file zaproponować poprawkę w trybie Ask first i przejrzyj różnice.

Obsługa opcji za pomocą getopts

Wpisujesz „wyjaśnij mi getopt”, a agent odpowiada prostymi słowami: getopts to wbudowana funkcja Bash do krótkich opcji takich jak -v lub -f plik, podczas gdy getopt to osobne polecenie, które obsługuje też długie opcje takie jak --file i zachowuje się inaczej na różnych systemach. Następnie read_file otwiera Twój skrypt, edit_file dodaje pętlę getopts i widzisz różnice. Shell uruchamia skrypt z -v, z -f i z błędną opcją, a każda karta ma swój własny kod powrotu. Błędna opcja powinna kończyć się kodem 2, typowym kodem dla złego użycia. Dla kilku opcji wystarcza pętla while z case i shift, więc poproś o tę wersję, jeśli wolisz. Akceptuj różnice dopiero po ich przeczytaniu.

Zachowaj wartości ze spacjami w całości

Przekazywanie argumentów ze spacjami do skryptu kończy się niepowodzeniem, jeśli wartości nie są ujęte w cudzysłów, ponieważ shell dzieli je na osobne słowa. Agent czyta plik za pomocą read_file, znajduje nieobjęte cudzysłowem $1 i $@, a edit_file proponuje dodanie cudzysłowu wokół nich. Shell uruchamia następnie skrypt z wartością taką jak „two words”, a wynik pokazuje, czy trafia jako jedna linia, czy jako dwie. Jednym z trików do zarządzania argumentami wiersza poleceń jest shift, który usuwa pierwszą wartość, aby pętla mogła przejść przez resztę, a agent może go dodać w tych samych różnicach. W trybie Ask first edycja czeka na Ciebie. Przeczytaj różnice, uruchom test ponownie i porównaj oba wyniki samodzielnie.

Zatrzymaj się na błędach za pomocą set -eu

Każdy, kto szuka „bash exit script”, zwykle szuka polecenia exit: exit N kończy skrypt ze statusem N, podczas gdy return N tylko opuszcza funkcję. Agent może dodać set -eu i set -o pipefail na początku, więc skrypt zatrzyma się na błędach i nieustawionych zmiennych, a następnie uruchomi plik z bash -n dla sprawdzenia składni i z bash -x, aby wypisać każde polecenie. Jeśli return nie zwraca statusu ostatniego polecenia, zwykle wykonało się inne polecenie między nimi, ponieważ $? zawiera tylko kod powrotu najnowszego polecenia. Karta Shell pokazuje ślad. Przeczytaj go od początku, porównaj ze skryptem i zdecyduj, czy edycja pozostaje.